Conjugation of anlægge
to assume or use (when deciding on or judging something) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | anlægge |
Præsens
| jeg | anlægger |
| du | anlægger |
| han / hun / den / det | anlægger |
| vi | anlægger |
| I | anlægger |
| de | anlægger |
Præteritum
| jeg | anlagde |
| du | anlagde |
| han / hun / den / det | anlagde |
| vi | anlagde |
| I | anlagde |
| de | anlagde |
Perfektum
| — | har anlagt |
Imperativ
| — | anlæg |
Perfektum participium
| — | anlagt |
Præsens participium
| — | anlæggende |
Passiv
Infinitiv
| — | anlægges |
Præsens
| jeg | anlægges |
| du | anlægges |
| han / hun / den / det | anlægges |
| vi | anlægges |
| I | anlægges |
| de | anlægges |
Præteritum
| jeg | anlagdes |
| du | anlagdes |
| han / hun / den / det | anlagdes |
| vi | anlagdes |
| I | anlagdes |
| de | anlagdes |