Conjugation of anmode
anmoːˀðəto request, ask for (with the preposition om + the thing requested, with or without the person to whom the request is made as an object) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | anmode |
Præsens
| jeg | anmoder |
| du | anmoder |
| han / hun / den / det | anmoder |
| vi | anmoder |
| I | anmoder |
| de | anmoder |
Præteritum
| jeg | anmodede |
| du | anmodede |
| han / hun / den / det | anmodede |
| vi | anmodede |
| I | anmodede |
| de | anmodede |
Imperativ
| — | anmod |
Perfektum participium
| — | anmodet |
Præsens participium
| — | anmodende |
Passiv
Infinitiv
| — | anmodes |
Præsens
| jeg | anmodes |
| du | anmodes |
| han / hun / den / det | anmodes |
| vi | anmodes |
| I | anmodes |
| de | anmodes |
Præteritum
| jeg | anmodedes |
| du | anmodedes |
| han / hun / den / det | anmodedes |
| vi | anmodedes |
| I | anmodedes |
| de | anmodedes |