Conjugation of afveje
to balance, weigh up (between pros and cons) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | afveje |
Præsens
| jeg | afvejer |
| du | afvejer |
| han / hun / den / det | afvejer |
| vi | afvejer |
| I | afvejer |
| de | afvejer |
Præteritum
| jeg | afvejede |
| du | afvejede |
| han / hun / den / det | afvejede |
| vi | afvejede |
| I | afvejede |
| de | afvejede |
Perfektum
| — | har afvejet |
Imperativ
| — | afvej |
Perfektum participium
| — | afvejet |
Præsens participium
| — | afvejende |
Passiv
Infinitiv
| — | afvejes |
Præsens
| jeg | afvejes |
| du | afvejes |
| han / hun / den / det | afvejes |
| vi | afvejes |
| I | afvejes |
| de | afvejes |
Præteritum
| jeg | afvejedes |
| du | afvejedes |
| han / hun / den / det | afvejedes |
| vi | afvejedes |
| I | afvejedes |
| de | afvejedes |