Conjugation of afstumpe
to make someone cold-hearted, heartless, unscrupulous, or immoral Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | afstumpe |
Præsens
| jeg | afstumper |
| du | afstumper |
| han / hun / den / det | afstumper |
| vi | afstumper |
| I | afstumper |
| de | afstumper |
Præteritum
| jeg | afstumpede |
| du | afstumpede |
| han / hun / den / det | afstumpede |
| vi | afstumpede |
| I | afstumpede |
| de | afstumpede |
Perfektum
| — | har afstumpet |
Imperativ
| — | afstump |
Perfektum participium
| — | afstumpet |
Præsens participium
| — | afstumpende |
Passiv
Infinitiv
| — | afstumpes |
Præsens
| jeg | afstumpes |
| du | afstumpes |
| han / hun / den / det | afstumpes |
| vi | afstumpes |
| I | afstumpes |
| de | afstumpes |
Præteritum
| jeg | afstumpedes |
| du | afstumpedes |
| han / hun / den / det | afstumpedes |
| vi | afstumpedes |
| I | afstumpedes |
| de | afstumpedes |