Conjugation of هزئ
to mock, to deride, to make fun of, to taunt, to ridicule Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هَزْء |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَزِئْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَزِئْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَزِئَ |
| نَحْنُ | هَزِئْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَزِئْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَزِئُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْزَأُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْزَأُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْزَأُ |
| نَحْنُ | نَهْزَأُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْزَؤُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْزَؤُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْزَأَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْزَأَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْزَأَ |
| نَحْنُ | نَهْزَأَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْزَؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْزَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْزَأْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْزَأْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْزَأْ |
| نَحْنُ | نَهْزَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْزَؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْزَؤُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْزَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْزَؤُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَزِئْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَزِئْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَزِئَتْ |
| نَحْنُ | هَزِئْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَزِئْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَزِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْزَأُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْزَئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهْزَأُ |
| نَحْنُ | نَهْزَأُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْزَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْزَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْزَأَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْزَئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْزَأَ |
| نَحْنُ | نَهْزَأَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْزَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْزَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْزَأْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْزَئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْزَأْ |
| نَحْنُ | نَهْزَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْزَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْزَأْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْزَئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْزَأْنَ |