Conjugation of هس
to whisper, to murmur Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هَسّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَسَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَسَسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَسَّ |
| نَحْنُ | هَسَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَسَسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَسُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهُسُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُسُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَهُسُّ |
| نَحْنُ | نَهُسُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُسُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُسُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهُسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُسَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَهُسَّ |
| نَحْنُ | نَهُسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُسُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُسُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهُسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُسَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَهُسَّ |
| نَحْنُ | نَهُسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُسُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُسُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هُسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هُسُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَسَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَسَسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَسَّتْ |
| نَحْنُ | هَسَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَسَسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَسَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهُسُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُسِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهُسُّ |
| نَحْنُ | نَهُسُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْسُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْسُسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهُسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُسِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَهُسَّ |
| نَحْنُ | نَهُسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْسُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْسُسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهُسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُسِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَهُسَّ |
| نَحْنُ | نَهُسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْسُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْسُسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هُسِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُهْسُسْنَ |