Conjugation of هشم
to smash, to crush Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هَشْم |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَشَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَشَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَشَمَ |
| نَحْنُ | هَشَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَشَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَشَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْشِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْشِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْشِمُ |
| نَحْنُ | نَهْشِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْشِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْشِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْشِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْشِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْشِمَ |
| نَحْنُ | نَهْشِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْشِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْشِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْشِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْشِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْشِمْ |
| نَحْنُ | نَهْشِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْشِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْشِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْشِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْشِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَشَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَشَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَشَمَتْ |
| نَحْنُ | هَشَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَشَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَشَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْشِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْشِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهْشِمُ |
| نَحْنُ | نَهْشِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْشِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْشِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْشِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْشِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْشِمَ |
| نَحْنُ | نَهْشِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْشِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْشِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْشِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْشِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْشِمْ |
| نَحْنُ | نَهْشِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْشِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْشِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْشِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْشِمْنَ |