Conjugation of هلك
to be lost to someone while still existing elsewhere, to depart (+عَنْ (ʕan)) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هُلْك |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَلَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَلَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَلَكَ |
| نَحْنُ | هَلَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَلَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَلَكُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْلِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْلِكُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْلِكُ |
| نَحْنُ | نَهْلِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْلِكُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْلِكُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْلِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْلِكَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْلِكَ |
| نَحْنُ | نَهْلِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْلِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْلِكُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْلِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْلِكْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْلِكْ |
| نَحْنُ | نَهْلِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْلِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْلِكُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْلِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْلِكُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَلَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَلَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَلَكَتْ |
| نَحْنُ | هَلَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَلَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَلَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْلِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْلِكِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهْلِكُ |
| نَحْنُ | نَهْلِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْلِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْلِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْلِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْلِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْلِكَ |
| نَحْنُ | نَهْلِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْلِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْلِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْلِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْلِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْلِكْ |
| نَحْنُ | نَهْلِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْلِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْلِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْلِكِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْلِكْنَ |