Conjugation of هجن
to treat like a هَجِين (hajīn), to denigrate, to deplore Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هُجْنَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَجُنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَجُنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَجُنَ |
| نَحْنُ | هَجُنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَجُنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَجُنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْجُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْجُنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْجُنُ |
| نَحْنُ | نَهْجُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْجُنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْجُنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْجُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْجُنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْجُنَ |
| نَحْنُ | نَهْجُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْجُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْجُنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْجُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْجُنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْجُنْ |
| نَحْنُ | نَهْجُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْجُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْجُنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُهْجُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُهْجُنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَجُنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَجُنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَجُنَتْ |
| نَحْنُ | هَجُنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَجُنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَجُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْجُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْجُنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهْجُنُ |
| نَحْنُ | نَهْجُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْجُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْجُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْجُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْجُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْجُنَ |
| نَحْنُ | نَهْجُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْجُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْجُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْجُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْجُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْجُنْ |
| نَحْنُ | نَهْجُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْجُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْجُنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُهْجُنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُهْجُنَّ |