Conjugation of هدب
to have long lashes, to have prominent fringes Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هَدْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَدَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَدَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَدَبَ |
| نَحْنُ | هَدَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَدَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَدَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْدِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْدِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْدِبُ |
| نَحْنُ | نَهْدِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْدِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْدِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْدِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْدِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْدِبَ |
| نَحْنُ | نَهْدِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْدِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْدِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْدِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْدِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْدِبْ |
| نَحْنُ | نَهْدِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْدِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْدِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْدِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْدِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَدَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَدَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَدَبَتْ |
| نَحْنُ | هَدَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَدَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَدَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْدِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْدِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهْدِبُ |
| نَحْنُ | نَهْدِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْدِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْدِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْدِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْدِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْدِبَ |
| نَحْنُ | نَهْدِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْدِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْدِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْدِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْدِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْدِبْ |
| نَحْنُ | نَهْدِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْدِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْدِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْدِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْدِبْنَ |