مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَهْجِيَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَجَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَجَّيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَجَّى |
| نَحْنُ | هَجَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَجَّيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَجَّوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهَجِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَجِّي |
| هُوَ / هِيَ | يُهَجِّي |
| نَحْنُ | نُهَجِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَجُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَجُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهَجِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَجِّيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَجِّيَ |
| نَحْنُ | نُهَجِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَجُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَجُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهَجِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَجِّ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَجِّ |
| نَحْنُ | نُهَجِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَجُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَجُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَجِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَجُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَجَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَجَّيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَجَّتْ |
| نَحْنُ | هَجَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَجَّيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَجَّيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهَجِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَجِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُهَجِّي |
| نَحْنُ | نُهَجِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَجِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَجِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهَجِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَجِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُهَجِّيَ |
| نَحْنُ | نُهَجِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَجِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَجِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهَجِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَجِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُهَجِّ |
| نَحْنُ | نُهَجِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَجِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَجِّينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَجِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَجِّينَ |