مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُنَاشَدَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاشَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاشَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَاشَدَ |
| نَحْنُ | نَاشَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاشَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاشَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاشِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاشِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاشِدُ |
| نَحْنُ | نُنَاشِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاشِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاشِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاشِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاشِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاشِدَ |
| نَحْنُ | نُنَاشِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاشِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاشِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاشِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاشِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاشِدْ |
| نَحْنُ | نُنَاشِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاشِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاشِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاشِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاشِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاشَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاشَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَاشَدَتْ |
| نَحْنُ | نَاشَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاشَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاشَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاشِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاشِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاشِدُ |
| نَحْنُ | نُنَاشِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاشِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاشِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاشِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاشِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاشِدَ |
| نَحْنُ | نُنَاشِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاشِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاشِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاشِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاشِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاشِدْ |
| نَحْنُ | نُنَاشِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاشِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاشِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاشِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاشِدْنَ |