Conjugation of كنس
to hide, to retreat Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كُنُوس |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَنَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَنَسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَنَسَ |
| نَحْنُ | كَنَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَنَسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَنَسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْنُسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُسُ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْنُسُ |
| نَحْنُ | نَكْنُسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْنُسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُسَ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْنُسَ |
| نَحْنُ | نَكْنُسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْنُسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُسْ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْنُسْ |
| نَحْنُ | نَكْنُسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْنُسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْنُسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَنَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَنَسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَنَسَتْ |
| نَحْنُ | كَنَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَنَسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَنَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْنُسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكْنُسُ |
| نَحْنُ | نَكْنُسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْنُسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْنُسَ |
| نَحْنُ | نَكْنُسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْنُسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْنُسْ |
| نَحْنُ | نَكْنُسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْنُسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْنُسْنَ |