Conjugation of كنى
ka.naːindicate something metonymically, allude, refer to something in a veiled way Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كِنَايَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَنَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَنَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَنَى |
| نَحْنُ | كَنَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَنَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَنَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْنِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنِي |
| هُوَ / هِيَ | يَكْنِي |
| نَحْنُ | نَكْنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْنِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْنِيَ |
| نَحْنُ | نَكْنِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْنِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنِ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْنِ |
| نَحْنُ | نَكْنِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْنِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَنَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَنَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَنَتْ |
| نَحْنُ | كَنَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَنَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَنَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْنِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكْنِي |
| نَحْنُ | نَكْنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْنِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْنِيَ |
| نَحْنُ | نَكْنِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْنِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْنِ |
| نَحْنُ | نَكْنِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْنِينَ |