مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَنْش |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَنَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَنَشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَنَشَ |
| نَحْنُ | كَنَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَنَشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَنَشُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْنُشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُشُ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْنُشُ |
| نَحْنُ | نَكْنُشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُشُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُشُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْنُشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُشَ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْنُشَ |
| نَحْنُ | نَكْنُشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُشُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْنُشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُشْ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْنُشْ |
| نَحْنُ | نَكْنُشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُشُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْنُشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْنُشُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَنَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَنَشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَنَشَتْ |
| نَحْنُ | كَنَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَنَشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَنَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْنُشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُشِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكْنُشُ |
| نَحْنُ | نَكْنُشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْنُشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْنُشَ |
| نَحْنُ | نَكْنُشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْنُشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْنُشْ |
| نَحْنُ | نَكْنُشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْنُشِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْنُشْنَ |