Conjugation of كنف
ka.na.fato confine (something or someone); to shut, lock, close, or fence in; to enclose Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَنْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَنَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَنَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَنَفَ |
| نَحْنُ | كَنَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَنَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَنَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْنُفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْنُفُ |
| نَحْنُ | نَكْنُفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْنُفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْنُفَ |
| نَحْنُ | نَكْنُفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْنُفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْنُفْ |
| نَحْنُ | نَكْنُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْنُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْنُفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَنَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَنَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَنَفَتْ |
| نَحْنُ | كَنَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَنَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَنَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْنُفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكْنُفُ |
| نَحْنُ | نَكْنُفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْنُفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْنُفَ |
| نَحْنُ | نَكْنُفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْنُفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْنُفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْنُفْ |
| نَحْنُ | نَكْنُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْنُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْنُفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْنُفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْنُفْنَ |