Conjugation of كب
to prostrate, to cause to go lie downwards, to spill Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَبّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَبَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَبَّ |
| نَحْنُ | كَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَبَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكُبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُبُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَكُبُّ |
| نَحْنُ | نَكُبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكُبُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكُبُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَكُبَّ |
| نَحْنُ | نَكُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكُبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكُبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَكُبَّ |
| نَحْنُ | نَكُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكُبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكُبُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كُبُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَبَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَبَّتْ |
| نَحْنُ | كَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَبَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَبَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكُبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُبِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكُبُّ |
| نَحْنُ | نَكُبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْبُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْبُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَكُبَّ |
| نَحْنُ | نَكُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْبُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْبُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَكُبَّ |
| نَحْنُ | نَكُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْبُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْبُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كُبِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْبُبْنَ |