Conjugation of كبرت
to sulfurize, to sulfurate, to treat with sulfur Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَبْرَتَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَبْرَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَبْرَتَّ |
| هُوَ / هِيَ | كَبْرَتَ |
| نَحْنُ | كَبْرَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَبْرَتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَبْرَتُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكَبْرِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَبْرِتُ |
| هُوَ / هِيَ | يُكَبْرِتُ |
| نَحْنُ | نُكَبْرِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَبْرِتُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَبْرِتُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكَبْرِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَبْرِتَ |
| هُوَ / هِيَ | يُكَبْرِتَ |
| نَحْنُ | نُكَبْرِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَبْرِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَبْرِتُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكَبْرِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَبْرِتْ |
| هُوَ / هِيَ | يُكَبْرِتْ |
| نَحْنُ | نُكَبْرِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَبْرِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَبْرِتُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَبْرِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَبْرِتُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَبْرَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَبْرَتِّ |
| هُوَ / هِيَ | كَبْرَتَتْ |
| نَحْنُ | كَبْرَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَبْرَتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَبْرَتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكَبْرِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَبْرِتِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُكَبْرِتُ |
| نَحْنُ | نُكَبْرِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَبْرِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَبْرِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكَبْرِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَبْرِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكَبْرِتَ |
| نَحْنُ | نُكَبْرِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَبْرِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَبْرِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكَبْرِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَبْرِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكَبْرِتْ |
| نَحْنُ | نُكَبْرِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَبْرِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَبْرِتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَبْرِتِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَبْرِتْنَ |