Conjugation of كبت
to curb, to keep back, to suppress Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَبْت |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَبَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَبَتَّ |
| هُوَ / هِيَ | كَبَتَ |
| نَحْنُ | كَبَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَبَتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَبَتُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْبِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْبِتُ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْبِتُ |
| نَحْنُ | نَكْبِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْبِتُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْبِتُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْبِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْبِتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْبِتَ |
| نَحْنُ | نَكْبِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْبِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْبِتُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْبِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْبِتْ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْبِتْ |
| نَحْنُ | نَكْبِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْبِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْبِتُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْبِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْبِتُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَبَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَبَتِّ |
| هُوَ / هِيَ | كَبَتَتْ |
| نَحْنُ | كَبَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَبَتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَبَتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْبِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْبِتِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكْبِتُ |
| نَحْنُ | نَكْبِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْبِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْبِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْبِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْبِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْبِتَ |
| نَحْنُ | نَكْبِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْبِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْبِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْبِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْبِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْبِتْ |
| نَحْنُ | نَكْبِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْبِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْبِتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْبِتِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْبِتْنَ |