مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَيْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | عِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عِبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَابَ |
| نَحْنُ | عِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عِبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَابُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعِيبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِيبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَعِيبُ |
| نَحْنُ | نَعِيبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِيبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِيبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعِيبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِيبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَعِيبَ |
| نَحْنُ | نَعِيبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِيبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِيبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَعِبْ |
| نَحْنُ | نَعِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِيبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِيبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عِيبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عِبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَابَتْ |
| نَحْنُ | عِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عِبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعِيبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِيبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعِيبُ |
| نَحْنُ | نَعِيبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعِيبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِيبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعِيبَ |
| نَحْنُ | نَعِيبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِيبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعِبْ |
| نَحْنُ | نَعِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عِيبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عِبْنَ |