Conjugation of عاتب
ʕaː.ta.bato twit, lecture, admonish, blame, censure, reprove, reprimand gently, slightly, friendly Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُعَاتَبَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَاتَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَاتَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَاتَبَ |
| نَحْنُ | عَاتَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَاتَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَاتَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَاتِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَاتِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَاتِبُ |
| نَحْنُ | نُعَاتِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَاتِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَاتِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَاتِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَاتِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَاتِبَ |
| نَحْنُ | نُعَاتِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَاتِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَاتِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَاتِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَاتِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَاتِبْ |
| نَحْنُ | نُعَاتِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَاتِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَاتِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَاتِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَاتِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَاتَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَاتَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَاتَبَتْ |
| نَحْنُ | عَاتَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَاتَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَاتَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَاتِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَاتِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُعَاتِبُ |
| نَحْنُ | نُعَاتِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَاتِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَاتِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَاتِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَاتِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَاتِبَ |
| نَحْنُ | نُعَاتِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَاتِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَاتِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَاتِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَاتِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَاتِبْ |
| نَحْنُ | نُعَاتِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَاتِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَاتِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَاتِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَاتِبْنَ |