Conjugation of عاذ
to seek refuge or protection Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَوْذ |
الْمَاضِي
| أَنَا | عُذْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عُذْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَاذَ |
| نَحْنُ | عُذْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عُذْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَاذُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعُوذُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعُوذُ |
| هُوَ / هِيَ | يَعُوذُ |
| نَحْنُ | نَعُوذُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعُوذُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعُوذُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعُوذَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعُوذَ |
| هُوَ / هِيَ | يَعُوذَ |
| نَحْنُ | نَعُوذَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعُوذُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعُوذُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعُذْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعُذْ |
| هُوَ / هِيَ | يَعُذْ |
| نَحْنُ | نَعُذْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعُوذُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعُوذُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عُذْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عُوذُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عُذْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عُذْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَاذَتْ |
| نَحْنُ | عُذْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عُذْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عُذْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعُوذُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعُوذِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعُوذُ |
| نَحْنُ | نَعُوذُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعُذْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعُذْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعُوذَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعُوذِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعُوذَ |
| نَحْنُ | نَعُوذَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعُذْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعُذْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعُذْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعُوذِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعُذْ |
| نَحْنُ | نَعُذْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعُذْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعُذْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عُوذِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عُذْنَ |