مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَيْش |
الْمَاضِي
| أَنَا | عِشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عِشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَاشَ |
| نَحْنُ | عِشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عِشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَاشُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعِيشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِيشُ |
| هُوَ / هِيَ | يَعِيشُ |
| نَحْنُ | نَعِيشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِيشُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِيشُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعِيشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِيشَ |
| هُوَ / هِيَ | يَعِيشَ |
| نَحْنُ | نَعِيشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِيشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِيشُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعِشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِشْ |
| هُوَ / هِيَ | يَعِشْ |
| نَحْنُ | نَعِشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِيشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِيشُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عِشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عِيشُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عِشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عِشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَاشَتْ |
| نَحْنُ | عِشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عِشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عِشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعِيشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِيشِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعِيشُ |
| نَحْنُ | نَعِيشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعِيشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِيشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعِيشَ |
| نَحْنُ | نَعِيشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعِشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِيشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعِشْ |
| نَحْنُ | نَعِشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عِيشِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عِشْنَ |