Conjugation of عادى
ʕaː.daːto treat as an enemy, to antagonize, to be hostile to Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُعَادَاة |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَادَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَادَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَادَى |
| نَحْنُ | عَادَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَادَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَادَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَادِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَادِي |
| هُوَ / هِيَ | يُعَادِي |
| نَحْنُ | نُعَادِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَادُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَادُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَادِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَادِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَادِيَ |
| نَحْنُ | نُعَادِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَادُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَادُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَادِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَادِ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَادِ |
| نَحْنُ | نُعَادِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَادُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَادُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَادِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَادُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَادَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَادَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَادَتْ |
| نَحْنُ | عَادَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَادَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَادَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَادِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَادِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُعَادِي |
| نَحْنُ | نُعَادِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَادِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَادِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَادِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَادِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَادِيَ |
| نَحْنُ | نُعَادِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَادِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَادِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَادِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَادِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَادِ |
| نَحْنُ | نُعَادِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَادِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَادِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَادِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَادِينَ |