مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُعَايَدَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَايَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَايَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَايَدَ |
| نَحْنُ | عَايَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَايَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَايَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَايِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَايِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَايِدُ |
| نَحْنُ | نُعَايِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَايِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَايِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَايِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَايِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَايِدَ |
| نَحْنُ | نُعَايِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَايِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَايِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَايِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَايِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَايِدْ |
| نَحْنُ | نُعَايِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَايِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَايِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَايِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَايِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَايَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَايَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَايَدَتْ |
| نَحْنُ | عَايَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَايَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَايَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَايِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَايِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُعَايِدُ |
| نَحْنُ | نُعَايِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَايِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَايِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَايِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَايِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَايِدَ |
| نَحْنُ | نُعَايِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَايِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَايِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَايِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَايِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَايِدْ |
| نَحْنُ | نُعَايِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَايِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَايِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَايِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَايِدْنَ |