Conjugation of عبث
to play, to dally Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَبَث |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَبِثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَبِثْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَبِثَ |
| نَحْنُ | عَبِثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَبِثْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَبِثُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْبَثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْبَثُ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْبَثُ |
| نَحْنُ | نَعْبَثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْبَثُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْبَثُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْبَثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْبَثَ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْبَثَ |
| نَحْنُ | نَعْبَثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْبَثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْبَثُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْبَثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْبَثْ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْبَثْ |
| نَحْنُ | نَعْبَثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْبَثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْبَثُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْبَثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْبَثُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَبِثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَبِثْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَبِثَتْ |
| نَحْنُ | عَبِثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَبِثْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَبِثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْبَثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْبَثِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعْبَثُ |
| نَحْنُ | نَعْبَثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْبَثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْبَثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْبَثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْبَثِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْبَثَ |
| نَحْنُ | نَعْبَثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْبَثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْبَثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْبَثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْبَثِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْبَثْ |
| نَحْنُ | نَعْبَثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْبَثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْبَثْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْبَثِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْبَثْنَ |