Conjugation of عب
to gulp, to chug down Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَبّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَبَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَبَّ |
| نَحْنُ | عَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَبَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعُبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعُبُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَعُبُّ |
| نَحْنُ | نَعُبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعُبُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعُبُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعُبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَعُبَّ |
| نَحْنُ | نَعُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعُبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعُبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعُبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَعُبَّ |
| نَحْنُ | نَعُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعُبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعُبُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عُبُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَبَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَبَّتْ |
| نَحْنُ | عَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَبَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَبَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعُبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعُبِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعُبُّ |
| نَحْنُ | نَعُبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْبُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْبُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعُبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَعُبَّ |
| نَحْنُ | نَعُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْبُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْبُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعُبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَعُبَّ |
| نَحْنُ | نَعُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْبُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْبُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عُبِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُعْبُبْنَ |