Conjugation of عاير
ʕaː.jarto criticize [+direct object] sarcastically for Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُعَايَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَايَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَايَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَايَرَ |
| نَحْنُ | عَايَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَايَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَايَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَايِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَايِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَايِرُ |
| نَحْنُ | نُعَايِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَايِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَايِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَايِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَايِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَايِرَ |
| نَحْنُ | نُعَايِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَايِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَايِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَايِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَايِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَايِرْ |
| نَحْنُ | نُعَايِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَايِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَايِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَايِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَايِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَايَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَايَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَايَرَتْ |
| نَحْنُ | عَايَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَايَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَايَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَايِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَايِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُعَايِرُ |
| نَحْنُ | نُعَايِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَايِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَايِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَايِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَايِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَايِرَ |
| نَحْنُ | نُعَايِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَايِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَايِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَايِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَايِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَايِرْ |
| نَحْنُ | نُعَايِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَايِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَايِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَايِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَايِرْنَ |