مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | طَنّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | طَنَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَنَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | طَنَّ |
| نَحْنُ | طَنَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَنَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | طَنُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطِنُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطِنُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَطِنُّ |
| نَحْنُ | نَطِنُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطِنُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطِنُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطِنَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَطِنَّ |
| نَحْنُ | نَطِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطِنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطِنُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطِنَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَطِنَّ |
| نَحْنُ | نَطِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطِنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطِنُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | طِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طِنُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | طَنَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَنَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | طَنَّتْ |
| نَحْنُ | طَنَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَنَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | طَنَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطِنُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطِنِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَطِنُّ |
| نَحْنُ | نَطِنُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطِنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَطِنَّ |
| نَحْنُ | نَطِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطِنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَطِنَّ |
| نَحْنُ | نَطِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | طِنِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِطْنِنَّ |