Conjugation of طنز
to project, to protrude, to stand off, to strut Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | طَنْز |
الْمَاضِي
| أَنَا | طَنَزْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَنَزْتَ |
| هُوَ / هِيَ | طَنَزَ |
| نَحْنُ | طَنَزْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَنَزْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | طَنَزُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطْنِزُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنِزُ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْنِزُ |
| نَحْنُ | نَطْنِزُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنِزُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنِزُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطْنِزَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنِزَ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْنِزَ |
| نَحْنُ | نَطْنِزَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنِزُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنِزُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطْنِزْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنِزْ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْنِزْ |
| نَحْنُ | نَطْنِزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنِزُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنِزُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِطْنِزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِطْنِزُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | طَنَزْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَنَزْتِ |
| هُوَ / هِيَ | طَنَزَتْ |
| نَحْنُ | طَنَزْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَنَزْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | طَنَزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطْنِزُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنِزِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَطْنِزُ |
| نَحْنُ | نَطْنِزُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنِزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنِزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطْنِزَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنِزِي |
| هُوَ / هِيَ | تَطْنِزَ |
| نَحْنُ | نَطْنِزَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنِزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنِزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطْنِزْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنِزِي |
| هُوَ / هِيَ | تَطْنِزْ |
| نَحْنُ | نَطْنِزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنِزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنِزْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِطْنِزِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِطْنِزْنَ |