Conjugation of طنف
to have the heart twisted, to scorn, to abstain from Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | طَنَف |
الْمَاضِي
| أَنَا | طَنِفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَنِفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | طَنِفَ |
| نَحْنُ | طَنِفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَنِفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | طَنِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطْنَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنَفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْنَفُ |
| نَحْنُ | نَطْنَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنَفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنَفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطْنَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنَفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْنَفَ |
| نَحْنُ | نَطْنَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطْنَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنَفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْنَفْ |
| نَحْنُ | نَطْنَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنَفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِطْنَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِطْنَفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | طَنِفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَنِفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | طَنِفَتْ |
| نَحْنُ | طَنِفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَنِفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | طَنِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطْنَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنَفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَطْنَفُ |
| نَحْنُ | نَطْنَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطْنَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَطْنَفَ |
| نَحْنُ | نَطْنَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطْنَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَطْنَفْ |
| نَحْنُ | نَطْنَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنَفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِطْنَفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِطْنَفْنَ |