Conjugation of طنب
to be exceedingly diligent, to be overly zealous Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | طَنَب |
الْمَاضِي
| أَنَا | طَنِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَنِبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | طَنِبَ |
| نَحْنُ | طَنِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَنِبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | طَنِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطْنَبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنَبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْنَبُ |
| نَحْنُ | نَطْنَبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنَبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنَبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطْنَبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنَبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْنَبَ |
| نَحْنُ | نَطْنَبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنَبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطْنَبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنَبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْنَبْ |
| نَحْنُ | نَطْنَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنَبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنَبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِطْنَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِطْنَبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | طَنِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَنِبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | طَنِبَتْ |
| نَحْنُ | طَنِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَنِبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | طَنِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطْنَبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنَبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَطْنَبُ |
| نَحْنُ | نَطْنَبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطْنَبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنَبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَطْنَبَ |
| نَحْنُ | نَطْنَبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطْنَبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْنَبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَطْنَبْ |
| نَحْنُ | نَطْنَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْنَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْنَبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِطْنَبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِطْنَبْنَ |