مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُصَاتَّة |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَاتَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَاتَتَّ |
| هُوَ / هِيَ | صَاتَّ |
| نَحْنُ | صَاتَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَاتَتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَاتُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصَاتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَاتُّ |
| هُوَ / هِيَ | يُصَاتُّ |
| نَحْنُ | نُصَاتُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَاتُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَاتُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصَاتَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَاتَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُصَاتَّ |
| نَحْنُ | نُصَاتَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَاتُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَاتُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصَاتَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَاتَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُصَاتَّ |
| نَحْنُ | نُصَاتَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَاتُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَاتُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَاتَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَاتُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَاتَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَاتَتِّ |
| هُوَ / هِيَ | صَاتَّتْ |
| نَحْنُ | صَاتَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَاتَتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَاتَتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصَاتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَاتِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُصَاتُّ |
| نَحْنُ | نُصَاتُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَاتِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَاتِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصَاتَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَاتِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُصَاتَّ |
| نَحْنُ | نُصَاتَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَاتِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَاتِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصَاتَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَاتِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُصَاتَّ |
| نَحْنُ | نُصَاتَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَاتِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَاتِتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَاتِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَاتِتْنَ |