Conjugation of صاتت
sˤaː.ta.taمُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُصَاتَتَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَاتَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَاتَتَّ |
| هُوَ / هِيَ | صَاتَتَ |
| نَحْنُ | صَاتَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَاتَتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَاتَتُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصَاتِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَاتِتُ |
| هُوَ / هِيَ | يُصَاتِتُ |
| نَحْنُ | نُصَاتِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَاتِتُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَاتِتُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصَاتِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَاتِتَ |
| هُوَ / هِيَ | يُصَاتِتَ |
| نَحْنُ | نُصَاتِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَاتِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَاتِتُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصَاتِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَاتِتْ |
| هُوَ / هِيَ | يُصَاتِتْ |
| نَحْنُ | نُصَاتِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَاتِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَاتِتُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَاتِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَاتِتُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَاتَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَاتَتِّ |
| هُوَ / هِيَ | صَاتَتَتْ |
| نَحْنُ | صَاتَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَاتَتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَاتَتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصَاتِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَاتِتِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُصَاتِتُ |
| نَحْنُ | نُصَاتِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَاتِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَاتِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصَاتِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَاتِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تُصَاتِتَ |
| نَحْنُ | نُصَاتِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَاتِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَاتِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصَاتِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَاتِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تُصَاتِتْ |
| نَحْنُ | نُصَاتِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَاتِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَاتِتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَاتِتِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَاتِتْنَ |