مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَيْح |
الْمَاضِي
| أَنَا | صِحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صِحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَاحَ |
| نَحْنُ | صِحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صِحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَاحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصِيحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِيحُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصِيحُ |
| نَحْنُ | نَصِيحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِيحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِيحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصِيحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِيحَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصِيحَ |
| نَحْنُ | نَصِيحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِيحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِيحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِحْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصِحْ |
| نَحْنُ | نَصِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِيحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِيحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صِيحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صِحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صِحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَاحَتْ |
| نَحْنُ | صِحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صِحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصِيحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِيحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصِيحُ |
| نَحْنُ | نَصِيحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصِيحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِيحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصِيحَ |
| نَحْنُ | نَصِيحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِيحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصِحْ |
| نَحْنُ | نَصِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صِيحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صِحْنَ |