Conjugation of شحر
to soot, to grime, to smut Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَشْحِير |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَحَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَحَّرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَحَّرَ |
| نَحْنُ | شَحَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَحَّرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَحَّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشَحِّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَحِّرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَحِّرُ |
| نَحْنُ | نُشَحِّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَحِّرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَحِّرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشَحِّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَحِّرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَحِّرَ |
| نَحْنُ | نُشَحِّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَحِّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَحِّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشَحِّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَحِّرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَحِّرْ |
| نَحْنُ | نُشَحِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَحِّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَحِّرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَحِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَحِّرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَحَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَحَّرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَحَّرَتْ |
| نَحْنُ | شَحَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَحَّرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَحَّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشَحِّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَحِّرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُشَحِّرُ |
| نَحْنُ | نُشَحِّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَحِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَحِّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشَحِّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَحِّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشَحِّرَ |
| نَحْنُ | نُشَحِّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَحِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَحِّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشَحِّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَحِّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشَحِّرْ |
| نَحْنُ | نُشَحِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَحِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَحِّرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَحِّرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَحِّرْنَ |