Conjugation of شحور
to soot, to grime, to smut Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَحْوَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَحْوَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَحْوَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَحْوَرَ |
| نَحْنُ | شَحْوَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَحْوَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَحْوَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشَحْوِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَحْوِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَحْوِرُ |
| نَحْنُ | نُشَحْوِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَحْوِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَحْوِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشَحْوِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَحْوِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَحْوِرَ |
| نَحْنُ | نُشَحْوِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَحْوِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَحْوِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشَحْوِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَحْوِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَحْوِرْ |
| نَحْنُ | نُشَحْوِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَحْوِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَحْوِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَحْوِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَحْوِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَحْوَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَحْوَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَحْوَرَتْ |
| نَحْنُ | شَحْوَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَحْوَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَحْوَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشَحْوِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَحْوِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُشَحْوِرُ |
| نَحْنُ | نُشَحْوِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَحْوِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَحْوِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشَحْوِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَحْوِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشَحْوِرَ |
| نَحْنُ | نُشَحْوِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَحْوِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَحْوِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشَحْوِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَحْوِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشَحْوِرْ |
| نَحْنُ | نُشَحْوِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَحْوِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَحْوِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَحْوِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَحْوِرْنَ |