Conjugation of شخص
ʃa.xa.sˤato personify, to represent as a person, to represent as an individual Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شُخُوص |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَخَصْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَخَصْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَخَصَ |
| نَحْنُ | شَخَصْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَخَصْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَخَصُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْخَصُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْخَصُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْخَصُ |
| نَحْنُ | نَشْخَصُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْخَصُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْخَصُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْخَصَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْخَصَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْخَصَ |
| نَحْنُ | نَشْخَصَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْخَصُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْخَصُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْخَصْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْخَصْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْخَصْ |
| نَحْنُ | نَشْخَصْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْخَصُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْخَصُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْخَصْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْخَصُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَخَصْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَخَصْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَخَصَتْ |
| نَحْنُ | شَخَصْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَخَصْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَخَصْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْخَصُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْخَصِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْخَصُ |
| نَحْنُ | نَشْخَصُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْخَصْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْخَصْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْخَصَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْخَصِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْخَصَ |
| نَحْنُ | نَشْخَصَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْخَصْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْخَصْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْخَصْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْخَصِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْخَصْ |
| نَحْنُ | نَشْخَصْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْخَصْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْخَصْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْخَصِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْخَصْنَ |