Conjugation of شحط
to be remote, to be distant, to be far Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَحْط |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَحَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَحَطْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَحَطَ |
| نَحْنُ | شَحَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَحَطْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَحَطُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْحَطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْحَطُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْحَطُ |
| نَحْنُ | نَشْحَطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْحَطُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْحَطُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْحَطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْحَطَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْحَطَ |
| نَحْنُ | نَشْحَطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْحَطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْحَطُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْحَطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْحَطْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْحَطْ |
| نَحْنُ | نَشْحَطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْحَطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْحَطُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْحَطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْحَطُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَحَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَحَطْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَحَطَتْ |
| نَحْنُ | شَحَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَحَطْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَحَطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْحَطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْحَطِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْحَطُ |
| نَحْنُ | نَشْحَطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْحَطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْحَطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْحَطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْحَطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْحَطَ |
| نَحْنُ | نَشْحَطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْحَطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْحَطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْحَطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْحَطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْحَطْ |
| نَحْنُ | نَشْحَطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْحَطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْحَطْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْحَطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْحَطْنَ |