Conjugation of دهش
to be or become astonished Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | دَهْش |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَهَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَهَشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَهَشَ |
| نَحْنُ | دَهَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَهَشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَهَشُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْهَشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهَشُ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْهَشُ |
| نَحْنُ | نَدْهَشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهَشُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهَشُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْهَشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهَشَ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْهَشَ |
| نَحْنُ | نَدْهَشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهَشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهَشُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْهَشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهَشْ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْهَشْ |
| نَحْنُ | نَدْهَشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهَشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهَشُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِدْهَشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِدْهَشُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَهَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَهَشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَهَشَتْ |
| نَحْنُ | دَهَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَهَشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَهَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْهَشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهَشِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَدْهَشُ |
| نَحْنُ | نَدْهَشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهَشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْهَشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهَشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْهَشَ |
| نَحْنُ | نَدْهَشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهَشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْهَشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهَشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْهَشْ |
| نَحْنُ | نَدْهَشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهَشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهَشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِدْهَشِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِدْهَشْنَ |