Conjugation of دهي
to be sly, to be cunning Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | دَهَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَهِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَهِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَهِيَ |
| نَحْنُ | دَهِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَهِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَهُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْهَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهَى |
| هُوَ / هِيَ | يَدْهَى |
| نَحْنُ | نَدْهَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْهَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهَى |
| هُوَ / هِيَ | يَدْهَى |
| نَحْنُ | نَدْهَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهَ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْهَ |
| نَحْنُ | نَدْهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِدْهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِدْهَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَهِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَهِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَهِيَتْ |
| نَحْنُ | دَهِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَهِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَهِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْهَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَدْهَى |
| نَحْنُ | نَدْهَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْهَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَدْهَى |
| نَحْنُ | نَدْهَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَدْهَ |
| نَحْنُ | نَدْهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِدْهَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِدْهَيْنَ |