Conjugation of دهن
to deceive, to trick, to fool, to befool Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | دَهْن |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَهَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَهَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَهَنَ |
| نَحْنُ | دَهَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَهَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَهَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْهُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهُنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْهُنُ |
| نَحْنُ | نَدْهُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهُنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهُنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْهُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهُنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْهُنَ |
| نَحْنُ | نَدْهُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهُنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْهُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهُنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْهُنْ |
| نَحْنُ | نَدْهُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهُنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُدْهُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُدْهُنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَهَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَهَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَهَنَتْ |
| نَحْنُ | دَهَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَهَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَهَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْهُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهُنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَدْهُنُ |
| نَحْنُ | نَدْهُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْهُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْهُنَ |
| نَحْنُ | نَدْهُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْهُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْهُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْهُنْ |
| نَحْنُ | نَدْهُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْهُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْهُنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُدْهُنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُدْهُنَّ |