Conjugation of حي
to experience, to witness Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَيَاة |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَيِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَيَّ |
| نَحْنُ | حَيِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَيُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْيَا |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْيَا |
| هُوَ / هِيَ | يَحْيَا |
| نَحْنُ | نَحْيَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْيَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْيَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْيَا |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْيَا |
| هُوَ / هِيَ | يَحْيَا |
| نَحْنُ | نَحْيَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْيَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْيَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْيَ |
| نَحْنُ | نَحْيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْيَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْيَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْيَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَيِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَيَّتْ |
| نَحْنُ | حَيِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَيِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْيَا |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْيَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْيَا |
| نَحْنُ | نَحْيَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْيَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْيَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْيَا |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْيَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْيَا |
| نَحْنُ | نَحْيَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْيَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْيَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْيَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْيَ |
| نَحْنُ | نَحْيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْيَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْيَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْيَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْيَيْنَ |