مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَحِيَّة |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَيَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيَّيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَيَّا |
| نَحْنُ | حَيَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيَّيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَيَّوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَيِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّي |
| هُوَ / هِيَ | يُحَيِّي |
| نَحْنُ | نُحَيِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَيِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَيِّيَ |
| نَحْنُ | نُحَيِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَيِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَيِّ |
| نَحْنُ | نُحَيِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَيَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيَّيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَيَّتْ |
| نَحْنُ | حَيَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيَّيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَيَّيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَيِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحَيِّي |
| نَحْنُ | نُحَيِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَيِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَيِّيَ |
| نَحْنُ | نُحَيِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَيِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَيِّ |
| نَحْنُ | نُحَيِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيِّينَ |