Conjugation of حير
to baffle, to befuddle, to bewilder, to perplex, to puzzle Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَحْيِير |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَيَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيَّرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَيَّرَ |
| نَحْنُ | حَيَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيَّرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَيَّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَيِّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَيِّرُ |
| نَحْنُ | نُحَيِّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَيِّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَيِّرَ |
| نَحْنُ | نُحَيِّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَيِّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَيِّرْ |
| نَحْنُ | نُحَيِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيِّرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَيَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيَّرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَيَّرَتْ |
| نَحْنُ | حَيَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيَّرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَيَّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَيِّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحَيِّرُ |
| نَحْنُ | نُحَيِّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَيِّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَيِّرَ |
| نَحْنُ | نُحَيِّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَيِّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَيِّرْ |
| نَحْنُ | نُحَيِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيِّرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيِّرْنَ |