Conjugation of حين
to update on Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَحْيِين |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَيَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيَّنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَيَّنَ |
| نَحْنُ | حَيَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيَّنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَيَّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَيِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَيِّنُ |
| نَحْنُ | نُحَيِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَيِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَيِّنَ |
| نَحْنُ | نُحَيِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَيِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَيِّنْ |
| نَحْنُ | نُحَيِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيِّنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَيَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيَّنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَيَّنَتْ |
| نَحْنُ | حَيَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيَّنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَيَّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَيِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحَيِّنُ |
| نَحْنُ | نُحَيِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَيِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَيِّنَ |
| نَحْنُ | نُحَيِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَيِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَيِّنْ |
| نَحْنُ | نُحَيِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيِّنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيِّنَّ |