مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَحْيِيد |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَيَّدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيَّدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَيَّدَ |
| نَحْنُ | حَيَّدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيَّدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَيَّدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَيِّدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَيِّدُ |
| نَحْنُ | نُحَيِّدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَيِّدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَيِّدَ |
| نَحْنُ | نُحَيِّدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَيِّدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَيِّدْ |
| نَحْنُ | نُحَيِّدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيِّدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيِّدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَيَّدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيَّدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَيَّدَتْ |
| نَحْنُ | حَيَّدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيَّدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَيَّدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَيِّدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحَيِّدُ |
| نَحْنُ | نُحَيِّدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَيِّدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَيِّدَ |
| نَحْنُ | نُحَيِّدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَيِّدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَيِّدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَيِّدْ |
| نَحْنُ | نُحَيِّدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَيِّدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَيِّدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَيِّدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَيِّدْنَ |