Conjugation of بغى
to wrong, to violate, to oppress, to treat unjustly Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بُغْيَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَغَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَغَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَغَى |
| نَحْنُ | بَغَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَغَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَغَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْغِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْغِي |
| هُوَ / هِيَ | يَبْغِي |
| نَحْنُ | نَبْغِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْغُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْغُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْغِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْغِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْغِيَ |
| نَحْنُ | نَبْغِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْغُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْغُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْغِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْغِ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْغِ |
| نَحْنُ | نَبْغِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْغُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْغُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِبْغِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِبْغُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَغَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَغَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَغَتْ |
| نَحْنُ | بَغَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَغَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَغَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْغِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْغِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبْغِي |
| نَحْنُ | نَبْغِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْغِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْغِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْغِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْغِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْغِيَ |
| نَحْنُ | نَبْغِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْغِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْغِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْغِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْغِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْغِ |
| نَحْنُ | نَبْغِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْغِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْغِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِبْغِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِبْغِينَ |