Conjugation of بق
to scatter, to disperse, to distribute, to spread out, to take forth, to abound with Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَقّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَقَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَقَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَقَّ |
| نَحْنُ | بَقَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَقَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَقُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبُقُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُقُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَبُقُّ |
| نَحْنُ | نَبُقُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُقُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُقُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبُقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُقَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَبُقَّ |
| نَحْنُ | نَبُقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُقُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُقُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبُقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُقَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَبُقَّ |
| نَحْنُ | نَبُقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُقُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُقُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بُقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بُقُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَقَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَقَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَقَّتْ |
| نَحْنُ | بَقَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَقَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَقَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبُقُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُقِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبُقُّ |
| نَحْنُ | نَبُقُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْقُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْقُقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبُقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُقِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَبُقَّ |
| نَحْنُ | نَبُقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْقُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْقُقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبُقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُقِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَبُقَّ |
| نَحْنُ | نَبُقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْقُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْقُقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بُقِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُبْقُقْنَ |