Conjugation of بقر
to split, to rip, to rive Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَقْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَقَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَقَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَقَرَ |
| نَحْنُ | بَقَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَقَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَقَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْقَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْقَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْقَرُ |
| نَحْنُ | نَبْقَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْقَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْقَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْقَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْقَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْقَرَ |
| نَحْنُ | نَبْقَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْقَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْقَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْقَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْقَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْقَرْ |
| نَحْنُ | نَبْقَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْقَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْقَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِبْقَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِبْقَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَقَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَقَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَقَرَتْ |
| نَحْنُ | بَقَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَقَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَقَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْقَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْقَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبْقَرُ |
| نَحْنُ | نَبْقَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْقَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْقَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْقَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْقَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْقَرَ |
| نَحْنُ | نَبْقَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْقَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْقَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْقَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْقَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْقَرْ |
| نَحْنُ | نَبْقَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْقَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْقَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِبْقَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِبْقَرْنَ |